بسم الله الرحمن الرحیم

محمد رسول الله صلی الله علیه و آله : آه از جهودان امت من

بنده همه ی آنهایی که خارج از حوزه ی فهم آموزی شیعی دستی در کتاب و کتابت دارند را ، نه اینکه کتابخوان ندانم ، نه اینکه تنبل و تن آسا بخوانم ، و نه اینکه حس مسئولیت بطور عام را از آنها سلب کنم ، بلکه جمعی از آنان که در تاریخ غیر جعلی نامی دارند را مردمی سخت کوش میبینم .

حرف در این است ، فهمی که در حوزه ی معرفت دینی از آن سراغ داریم را باید خارج از دستگاه دانشکده ، دانشگاه و استاد و دانشجو جستجو کرد .

غالب موسسات آموزشی و کتابهای تعلیمی حتی آنانی که طعم معنویت با خود دارند ، خشیت آور نیستند ، اگر نگوییم در مواردی طغیان زایند و غریزه ی سرکشی آدمی را فراهم می آورند ، میتوانیم بگوییم نوعی تواضع ابتدایی و مصنوعی را در بر دارند . اینکه جوانی به علامه ی بزرگوار طباطبایی رحمة الله علیه مراجعه میکند و شکایت میبرد ، که تا قبل از ورود به جمع طلاب علوم دینی و تحصیل و فراگیری کتب علمی نسبت به خداوند احساس دیگری داشته و مشقت در یادگیری علوم متداول حوزوی نتوانسته خشیت اشاره شده در قرآن متین را برای او در بر داشته باشد . پاسخ علامه ی فقید قابل تامل و تعمق است . این امور که ما بر آن نام علم گذاشته ایم و برای هم میگوییم ، مینویسیم و میخوانیم ، علم نیست . العلم نور یقذفه الله فی قلب من یشاء .

و این به معنای این نیست که ما به مدرسه نرویم ، کتاب نخوانیم ... نه ، بلکه باید رنج مکتب و سرزنش استاد را به جان خرید اما لحظه ای خدا را از یاد نبرد . قلم بدون خدا ، کتاب بدون خدا ، مدرسه و مکتب بدون خدا ، استاد و شاگرد بدون خدا ، علم و فهمی که نور است را با خود ندارد . آن فهم درهم شده ی عقل و عشق را ، اگر از عالمان فرهیخته ، آنهایی که بهنگام افاضه ی فیض ، طعم نوری که خداوند در قلبشان قرار داده است را  بپرسید ، خواهند گفت : این نور حاصل رکوع ها و سجود های طولانی ، حاصل تضرع و زاری به درگاه باری و حاصل ادب و تلاش و حضور خالصانه نزد استاد است .

قطعا آنانی که اینگونه تربیت شده اند در دشمن شناسی بسیار عمیق تر از کسانی اند که در خارج از این قواعد معنوی دشمن را شناخته اند .

دشمن شناسی هیتلر ، اگر بپذیریم که او آلت دست یهود نبوده و حقیقتا به اینجا رسیده بود که این طایفه ، زالو های عصبانی جوامع و بلکه همه ی دنیا هستند که خون مظلومان عالم را میمکند ، باید بگوییم که دشمن شناسی او ابتدایی و تنها سخت افزاری بود . و امروزه شما با اندکی مطالعه متوجه ی این نکته می شوید که هیتلر در مبارزه اش توفیقی که نداشته ، موجبات تقویت و توانمندی دشمن مشترک همه ی انسان ها شده است .

اشتباه هیتلر و حزب نازی این بود که گمان می برد ، یهود و یهودی یعنی فقط سخت افزار ، گمان داشت با قتل عام تمام یهودیان همه ی مشکلات حل و جهان آرام خواهد گرفت . 

خطر یهود و یهودی بیشتر از اینکه سخت افزاری باشد ، نرم افزاری است . خطر اصلی در اعمال روشهایی است که یهود برای تسخیر روح و جسم و جان غیر یهودیان بکار گرفته است .

همت بشر باید بر این قرار گیرد که در وحله ی اول بینش های یهودی از ذهن و ضمیر فرد و افراد و جامعه پاک شود . در این وقت یهود خلع سلاح شده است .

پنجشنبه چهارم خرداد هشتاد و پنج