1. ايامي که در نجف به تحصيل اشتغال داشتم متوجه شدم که مدتي قلبي گرفته و خاطري افسرده دارم در انديشه فرو رفتم ازهر جاي وجودم جستجو ميکردم و خاطرات و واردات قلبي ام را کنترل و بررسي کردم عقده اي پست ولي خطرناک در گوشه قلبم يافتم روي آن انگشت گذاشتم دانستم که آن عقده علاقه به دنيا بود بلا درنگ با توجه و اخلاص به سوي حرم مطهر حضرت امير عليه السلام شتافتم و با لابه و تضرع از مقام مقدس علوي استدعا نمودم که علاقه دنيا را از دلم بردارد . در حالي از حرم به خانه برگشتم که ديگر براي هميشه از علاقه به دنيا آسوده شدم .